Fritz Reuter
Läuschen un Rimels
Fritz Reuter

 << zurück weiter >> 

De Gedankensün´n.

En Bur, dei slep in gaude Rauh
Un drömt sick wat un snorkt dotau,
Un bi em lagg sin Jung’ un Fru.
Doch endlich kamm hei an en Knast,
Dunn fohrt hei up un rep in Hast:
"Wat Dunner! Mudder, slöppst denn Du?
Du Mudder, Mudder! hür mi an.
Wi hett wat drömt, wenn dat wir wohr!" –
"So mak doch keinen Larm, Jehann!
Du weckst den Jung’n mi up noch gor." –
"Mi drömte, unsen Schulten sin
Tweijöhrig Ffahlen, dat wir min." –
"Na, Vader, hür! Wenn’t uns ded’ hüren,
Denn wull w’ ok glik tau Mark mit führen."
"Ne," rep de Jung’, un rappelt sick tau Höcht,
Denn hei hadd hürt, wat Vader seggt,
"Ne, Vader, ne! dat kann ’ck nich liden,
Ick will up’t Fahlen ümmer riden."
"Jung’," säd’ de Oll, "entsamte Lümmel!
Willst Du rung’niren glik den Schimmel,
Willst Du dat Krüz intwei em riden?"
Halt sick en swanken Stock von Widen,
Ward wild, ward dull
Un sleiht den Jung’n dat Ledder vull.


 << zurück weiter >>