Autorenseite

 << zurück weiter >> 

Mellerlied

Mir Meller, mir kuonnens de best,
Mir moltern vom Malter e Mest;
San wann nooch di Bauern näit schweihje,
Behahle m'r aach noach di Kleihje.

D's Moltern, doas eaß uhs uh Fraad,
Vom Malter gebts zehe Geschaad;
Doach seih doas di Taxe näit immer –
Mir moltern, wanns gelt, aach e Simmer.

Ean brengt uhs d'r Bauer seih Fricht,
Se lacht uhs d's ganze Gesicht,
Do singe m'r: »Hannes, deih Leappe –
Uhs eaß d'r Sack meat d'm Zeappe.«

De Virschoaß emuol voarneweck,
Dean felle m'r irscht ean uh Säck,
Der eaß uhs su gout wäi gefuonne –
Woas üwrig bleibt, kräije di Kuonne.

Bei Waas ean bei Koarn ean bei Gerscht,
Do singt uhs d's Millroad sein Verscht,
Dean Hirn m'r troatz allem Geklapper.
'R hääßt: Wäik d'm Bauer nur knapper.

Drim sah m'r aach uohne Geproahl:
Mir Meller huns mehst Kapedoal
Ean wern aach noach alle Doak reicher,
Doas mache de Bauern ihr Speicher.

Ean sterwe m'r, komme m'r schnell
Meat Schuoh ean meat Strümp ean di Hell;
D'r Deiwil huot sealbst vill se moahle,
Do hun m'r kah klahne Gewoahle.

Do wern m'r zou Esil meat Säck
Ean schleppe d's Mellergepäck;
Nooch hun m'r uh ewig Gefolter
Voh wähje deam ville Gemolter.


 << zurück weiter >>