Autorenseite

 << zurück weiter >> 

Di Zeire ännern sich

Löpps hatt d'r Grith di Kuhr gemoacht,
Däi wollt nix voh 'm weasse,
Doas kränkt ean grämt 'n Doa ean Noacht –
'R huot sich bahl verreasse.

Seih Voatter prerrigt daawe Uohrn:
»Doas huost de näit nutwennig.«
Doach allgemach wur meat de Juohrn
D's Löppsi goar verstennig. –

D's Grithche eaß aach äller woarn,
Kah Borsch gong näit mih bei se;
Si harr ihr schih Gesicht verloahrn –
Ean kohm zoum ahle Eise.

Si nähm de Löpps eh gern zoum Mann –,
Doach waaß m'r, woas der denkt:
Ean wann aich se etz kräije kann ...
Aich will se näit geschenkt.


 << zurück weiter >>